جنید شیرازی
زندگی‌نامهٔ جنید شیرازی
معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهره‌مند شد و از او خرقۀ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به وعظ و تذکیر اشتغال داشت.از او دیوان شعری با بیش از هزار بیت به جا مانده است. (وفات: پس از ۷۹۱ق)دیوان وی به همت آقای امیر لطف‌زمان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار جنید شیرازی
شعرهای جنید شیرازی
- شمارهٔ ۷ — در آرزوی هوس عمر خود تباه مکن
- شمارهٔ ۵ — هزاران جان مشتاقان فدای احمد مرسل
- شمارهٔ ۱ — ای جهان پرتو انوار تو سبحان الله
- شمارهٔ ۲ — سپاس از خدا دارم الحمدلله
- شمارهٔ ۶ — ای دل ز خویش بگذر و کار خدا بکن
- شمارهٔ ۴ — زهی لطف خدا الله اکبر
- شمارهٔ ۸ — ملول گشت دلم زین سرای خیر ندیم
- شمارهٔ ۳ — زهی جلال خدا لا اله الی الله
- شمارهٔ ۶ — هر دم از شرم گنه ریزان شود آبم ز چشم
- شمارهٔ ۵ — منم به جان و دل از حضرت اله خجل
- شمارهٔ ۸ — ای دل غافل زمان کار‌سازی کردن است
- شمارهٔ ۲ — شرمساریم ز عصیان تو یا رب توبه
- شمارهٔ ۷ — گذشت عمر و نکردیم هیچ‌کار دریغ
- شمارهٔ ۱ — الهی واقفی بر حال و کارم
- شمارهٔ ۳ — نامه سیه کرده‌ایم بار خدایا ببخش
- شمارهٔ ۴ — دلم بسوخت ز فکرت دوای دل ز که جویم
- شمارهٔ ۱۰ — غم ایمان و خوف دینت نیست
- شمارهٔ ۱۳ — ای لطف بی‌نهایت تو دست‌گیر ما
- شمارهٔ ۱۲ — بگذشت عمر و توشه ره برنداشتیم
- شمارهٔ ۱۴ — ای دل ز خویش بگذر تا وصل یار بینی
- شمارهٔ ۱۵ — کدام دست که از حسرت تو بر دل نیست
- شمارهٔ ۹ — مِسکنت پیشه کن که زیرا زود
- شمارهٔ ۱۶ — ای مرغ عرشی تا به کی محبوس باشی در قفس
- شمارهٔ ۱۱ — هر کس که با بلای خدا صبر کرده است