جنید شیرازی
زندگی‌نامهٔ جنید شیرازی
معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهره‌مند شد و از او خرقۀ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به وعظ و تذکیر اشتغال داشت.از او دیوان شعری با بیش از هزار بیت به جا مانده است. (وفات: پس از ۷۹۱ق)دیوان وی به همت آقای امیر لطف‌زمان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار جنید شیرازی
شعرهای جنید شیرازی
- شمارهٔ ۴۶ — آمد اینک رمضان از پی بی‌قیدان باش
- شمارهٔ ۴۱ — بوی جان‌بخش تو از باد صبا می‌شنوم
- شمارهٔ ۴۸ — شور عشقم نگذارد که ز پا بنشینم
- شمارهٔ ۴۳ — عاشق آن است که مهر از دو جهان برگیرد
- شمارهٔ ۴۴ — ساقیا موسم عیش است بده جام شراب
- شمارهٔ ۴۷ — ما اگر زاهد و اگر رندیم
- شمارهٔ ۴۵ — من نه امروز خراباتیم و عاشق و مست
- شمارهٔ ۴۲ — حدیث عشق تو با کس نمی‌توان گفتن
- شمارهٔ ۵۰ — در پی وصل تو ای دوست به جان می‌گردم
- شمارهٔ ۵۳ — ای چشم و رخ تو زهره و ماه
- شمارهٔ ۵۵ — به دور گل نگران جمال او می‌باش
- شمارهٔ ۵۴ — می‌زند خنده و بازار شکر می‌شکند
- شمارهٔ ۵۱ — آه و گناه خسته‌دلان از سر نیاز
- شمارهٔ ۵۲ — سال‌ها شد که نکردیم شبی خوابی خوش
- شمارهٔ ۴۹ — دیده‌ای کو که بود لایق رویت دیدن
- شمارهٔ ۵۶ — سودای عشق اگر چو منت در سر اوفتد
- شمارهٔ ۶۴ — ای مرا با تو عشق‌بازی‌ها
- شمارهٔ ۶۰ — آیا بود که کاری زاین گفت و گو برآید
- شمارهٔ ۵۸ — هر که عاشق نشود پیش خرد مجنونی‌ست
- شمارهٔ ۶۳ — طراوت رخ او بین و رنگ آتش را
- شمارهٔ ۵۷ — چو ماه روی تو نقشیی به دل‌ربایی نیست
- شمارهٔ ۵۹ — بر خاک آستانش دارم سر گدایی
- شمارهٔ ۶۲ — ای جمالت خوب و اوصافت جمیل
- شمارهٔ ۶۱ — بر سر کوی تو هر دل که مقام است او را