شمارهٔ ۱۰۳۱ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
غنچه بی جلوهٔ دیدار تو دل تنگ شده
دید تا روی تو آیینه به صد رنگ شده
برق آهم به دل کوه چنان کرده اثر
که شرر سرمهٔ مژگان دل سنگ شده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس دل تنگی و اشتیاق شاعر برای دیدن محبوبش اشاره دارد. او به زیبایی‌های چهره محبوبش نگاه می‌کند که باعث می‌شود دلش شاد و رنگین شود. همچنین، آتش اشتیاق او به قدری قوی است که بر دل سختی مثل کوه نیز اثر می‌گذارد و نشان می‌دهد که عشق و احساسات می‌توانند بر زندگی انسان تأثیر عمیقی بگذارند.