شمارهٔ ۱۰۹۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چو شمع بزم حسن روستایی
رود آخر به چشم از خودنمایی
یک امشب شمع خلوتخانه ام باش
که باشد آشنای روشنایی
به گرد معنی بیگانه می گرد
بخواهی با سخن گر آشنایی
به رنگ غنچه در کسب هواکوش
دگر دریاب فیض دل گشایی
فتاده بر زبان خویش جویا
شعار هر که باشد خودستایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و نور شمع در دل بزم و خلوت اشاره دارد. شاعر از شمع می‌خواهد که امشب، او را در روشنایی همراهی کند و به درک عمیق‌تری از معنی برسد. همچنین به رنگ غنچه و لذت از احساسات اشاره می‌کند و بر اهمیت خودستایی و تعریف از خویش تأکید می‌کند. در کل، شاعر به جستجوی نور و آشنایی با معانی عمیق‌تر زندگی اشاره دارد.