شمارهٔ ۳۸۷ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به بیان احساسات و خواسته‌های انسانی می‌پردازند. شاعر اشاره می‌کند که هیچ دلی نیست که به دنبال اعتبار و ارزش نباشد و آرامش وجود ندارد. عشق و دلبستگی باعث شکوفایی گل‌ها می‌شود، اما دل‌ها همواره در نگرانی و امید به آینده هستند، یعنی در تضاد بین خوشی و غم زندگی قرار دارند.