نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰۸ جویای تبریزی

جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

نخل بلندی است عشق داغ تو بارش بود

عالم دیوانگی جوش بهارش بود

در ره گم گشتگی در سفر بیخودی

بیدل غمدیده را یاد تو یارش بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی عشق و حیرت ناشی از آن را توصیف می‌کند. نخل بلند به عشق اشاره دارد، که همچون بارانی داغ به زندگی شاعر می‌بارد. عشق باعث دیوانگی و شادی اوست، و در اوج بی‌خودیش، یاد محبوبش همواره همدم و همراهش است.