شمارهٔ ۶۱۲ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آه اگر از پیش چشم آن سرو قامت بگذرد
چون ز پیشم بگذرد بر من قیامت بگذرد
چون نیاید از زبان هرگز ادای حق شکر
وقت آنکس خوش که عمرش در ندامت بگذرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به احساس عمیق عشق و فراق اشاره دارند. شاعر از دیدن معشوق خود ابراز نگرانی می‌کند و می‌گوید اگر او از جلو چشمش بگذرد، دنیا بر او قیامت می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که نمی‌تواند شکرگذاری کند و تنها کسانی خوشبخت هستند که عمرشان در پشیمانی و ندامت می‌گذرد. در کل، شعری است پر از احساسات تلخ و عمیق مرتبط با عشق و فقدان.