شمارهٔ ۷۰۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
از نخستم تن ز درد عشق غم فرسوده بود
غنچه سانم دل درون بیضه خون آلوده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از درد عشق و غم رنج می‌برد و دلش مانند غنچه‌ای درون بسته و خونین است.