نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ - علی رضا که گلی از بهار کشمیر است - ۱۱۱۱ه جویای تبریزی

جویای تبریزی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

علی رضا که گلی از بهار کشمیر است

مدام شاه خراسان نگاهبان بادش

ز سرد و گرم حوادث به حرمت این نام

رسد ز فیض دو معصوم دایم امدادش

چو در دلش هوس درس و بحث جا گیرد

سزد که باشد عقل نخست استادش

رسد به فضل خدا چون به سن رشد و تمیز

کناد صاحب علم لدنی ارشادش

شد از قضا چو به اسم علی رضا موسوم

‏«علی رضا» شده تاریخ سال میلادش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره علی رضا است که به عنوان افراد برجسته و ارزشمندی توصیف شده که نماد زیبایی و کمال در بهار کشمیر است. او به عنوان نگهبان و دغدغه‌مند به یاد خداست و از فیض معصومین بهره‌مند می‌شود. با رشد و تمیز، به دنبال علم و دانش است و استادش عقل و خرد است. در نهایت، نام علی رضا به عنوان یک تاریخ بزرگ یاد می‌شود.