نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ - در وصف آیینه خانه جویای تبریزی

جویای تبریزی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

این آینه خانه از وفور لمعان

وز صافی و روشنی بود چشم جهان

نواب درو نشسته چون مردم چشم

خدام به دورش زده صف چون مژگان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و درخشندگی آینه منزل است که به روشنی و وضوح آن اشاره دارد. در آن، نواب به مانند مردم در آنجا نشسته‌اند و خدمتکاران دور او را احاطه کرده‌اند، همان‌طور که مژگان دور چشم را احاطه می‌کند. به طور کلی، شعر به توصیف فضایی زیبا و دلربا می‌پردازد.