شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت میرزا شاه حسین سبزواری - ۱۰۸۹ ه جویای تبریزی
جویای تبریزی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
میرزای یگانه شاه حسین
مرشد معنی اوستاد سخن
آه کان طوطی خجسته مقال
کرد چون گنج زیر خاک وطن
یوسف مصر خوش کلامی بود
گشت بی او زمانه بیت حزن
عنبر آگین لحد ز پهلویش
مشک بیز از کنار اوست کفن
لطف سرشار آن وحید زمان
بود با خلق عام و خاص به من
سال تاریخ فوت او جستم
چون ز پیر خرد ز روی حزن
هاتفی در مقام وصفش گفت
«طبع او بود آب و رنگ سخن»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعر درباره میرزا یگانه شاه حسین است که به عنوان یک استاد سخن و شاعر بزرگ شناخته می‌شود. او به طوطی خوش‌زبان تشبیه شده که گنجی از کلمات را در دیار خود پنهان کرده است. شاعر به زیبایی و خوش‌کلامی او اشاره می‌کند و از تأثیر او بر فضای حزن‌آلود زمانه صحبت می‌کند. همچنین، وی را به عنوان فردی توصیف می‌کند که با دیگران ارتباط خوبی داشته و در قلب مردم جای دارد. در نهایت، شاعر به تاریخ فوت او می‌پردازد و از شخصیت والا و طبع زنده و هنرمندانه‌اش یاد می‌کند.