شمارهٔ ۶ - در وصف چشمهٔ جوهر ناک جویای تبریزی
جویای تبریزی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
حبذا کشمیر و جوهر ناک او
حوض کوثر در بهشت آماده است
گر نه او آیینهٔ وجه الله است
دایما آبش چرا استاده است
سید تالابها می خوانمش
دیدهٔ بد دور کوثر زاده است
با هوایش بسکه کیفیت بود
هر حباب او سبوی باده است
هر شب از عکس کواکب گوئیا
آسمانی بر زمین افتاده است
غور نتوان کرد ته داریش را
با وجود آنکه لوحش ساده است
از حجاب آب و تاب حسن اوست
بر رخ مه گرنه رنگ استاده است
دایم از چشم بدش داراد دور
آنکه این حسن و جمالش داده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف زیبایی‌های کشمیر و حوض کوثر در بهشت می‌پردازد. شاعر کشمیر را به عنوان نقطه‌ای زیبا و روحانی توصیف می‌کند و حوض کوثر را نماد پاکی و طهارت می‌داند. او به زیبایی‌های طبیعی کشمیر و تأثیر آن بر روح و استفاده از تصویرها و نمادهای آسمانی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که این زیبایی‌ها از نظر پروردگار ناشی می‌شود و باید از چشم‌بد دور بماند.