شمارهٔ ۸ جویای تبریزی
جویای تبریزی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
خان والا نژاد ابراهیم
که علی را به جان و دل بنده است
آنکه نور غلامی مولا
از جبینش چو مهر تابنده است
بر دل اوست مهر مهر علی
گوهر ذاتش الحق ارزنده است
بر وجودش فنا نیابد دست
به دم مرتضی علی زنده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف خان والا نژاد ابراهیم می‌پردازد که در عشق و ارادتش به علی (ع) صادق است. او به عنوان یک غلام، از نور و فضیلت علی بهره‌مند است و بر دلش مهر و محبت علی نقش بسته است. شاعر به ارزش وجودی او اشاره می‌کند و می‌گوید که او تحت تأثیر وجود علی زنده و پایدار است.