نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ جویای تبریزی

جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

داغت حتی ای شمع دلافروز خوش است

مژگان توام خدنگ دلدوز خوش است

هست ار به گلویت اثر سوختگی

رمزی است که معشوق گلوسوز خوش است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. داغ شمعی که می‌سوزد نشان از جذابیت و دلربایی معشوق دارد. همچنین، مژگان معشوق به مانند خدنگی است که دل را می‌زند و به گلوی او اثر سوختگی، نمادی از عشق و احساسات عمیق است که زیبایی او را بیشتر می‌کند. به‌طور کلی، این ابیات روایتگر عشق و زیبایی‌های عاشقانه هستند.