شمارهٔ ۳۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عقلت ای شیخ بر ریا افزوده است
در چشم تو هر زشت نکو بنموده است
شیطان تو عقلیست که در سر داری
بر گنبد ستار تو دیو آسوده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به عنوان انتقادی به فردی (شیخ) است که به ریا و فریبکاری دچار شده است. شاعر می‌گوید که عقل این شخص تحت تأثیر ریا قرار گرفته و هر چیز زشت را زیبا می‌بیند. همچنین اشاره می‌کند که شیطان در واقع همان نوعی عقل است که در سر این فرد وجود دارد و به نوعی به او تسلط دارد. در نهایت، این ابیات نشان‌دهنده‌ی ناآگاهی و فریب‌خوردگی فرد از واقعیت‌ها هستند.