شمارهٔ ۳۷ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در دنیای پر از هیاهو و دردسر، هیچ‌جای راحتی و آرامش وجود ندارد. هر جا که بروی، آزار و انتقاد مردم به دنبالت خواهد بود. اما اگر به دنبال دوری از این طعنه‌ها هستی، زندگی در سکوت و عزلت می‌تواند گزینه مناسبی باشد.