شمارهٔ ۳۹ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کینه‌ای در دل شخص جای گیرد، آن کینه به نوعی در دلش محبوس می‌شود. همچنین، بیان می‌کند که عیب دیگر این فرد این است که به خاطر بی‌روئی و نبودن او، تصویرش در آینه منعکس نخواهد شد. به طور کلی، شاعر به نگریستن به درون و تأثیرات منفی احساسات و رفتارها اشاره دارد.