شمارهٔ ۵۳ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات می‌گوید هر کسی که درد و شکستگی را درک کند، به یاد غم می‌افتد. اما غم، دل انسان‌های خاک‌نشین را نمی‌آزارد، چرا که مانند سایه کوه، سبز و سرزنده است و نمی‌گذارد رنج به آن‌ها برسد.