شمارهٔ ۵۴ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن ذات که ممکنات از او یافت وجود
بودست مدام و هست و هم خواهد بود
از بس یکتاست عکس ذاتش جز یک
در آینهٔ دل شکسته ننمود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به وجود خداوند اشاره دارد و بیان می‌کند که او وجودی است که همه چیز از آن نشأت می‌گیرد. خداوند همواره و همیشه بوده و خواهد بود. به خاطر یکتایی او، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند به خوبی تصویر او را نشان دهد و فقط در دل‌های شکسته و زخم‌دیده انسان‌ها، جلوه‌ای از او نمایان می‌شود.