شمارهٔ ۵۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حیف از صنمی که زشت کردار بود
با هر خس و خاریش سر و کار بود
از نعمت حسنش مطلب کام مراد
گندمگونی که نان بازار بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره دارد به دوستی یا ارتباطی که نتایج خوشایندی ندارد و فردی با ویژگی‌های زشت و ناپسند دارد. شاعر با این مثال می‌گوید که از زیبایی و خوبی‌های آن شخص نمی‌توان به خواسته‌ها و آرزوها رسید، مانند گندمی که در کیسه‌اش به بازار نمی‌آید و درواقع بی‌ارزش است.