شمارهٔ ۶۰ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت سکوت و آرامش در بیان رازها اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسی که به رازها واقف است، باید ساکت باشد و پرحرفی نشانه‌ی بی‌خردی است. در واقع، وجود سکوت و سکون نشان‌دهنده‌ی عمق آگاهی و درک است، در حالی که حرف‌های بیهوده و زیاد، عموماً از نداشتن محتوا و دانش حکایت دارند.