شمارهٔ ۶۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر
وز حاصل با خون دل آغشتهٔ عمر
صد حیف که در حسرتم اوقات گذشت
گلدستهٔ داغ بستم از رشتهٔ عمر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات حسرت و اندوه خود را از گذر زمان و نرسیدن به آرزوهایش بیان می‌کند. او از عمر کوتاهی که با تحمل درد و رنج سپری شده، گلایه دارد. حسرت او به این خاطر است که زمان به سرعت می‌گذرد و او نتوانسته به خواسته‌هایش دست یابد. در انتها، از غم و دردهایش همچون گلدسته‌ای از عطر یاد می‌کند که بر دلش باقی مانده است.