شمارهٔ ۶۹ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به افرادی اشاره می‌کند که از ابتدا در غفلت به سر می‌برند. وقتی آن‌ها را از خواب غفلت بیدار می‌کنند، به خطر بیشتری می‌افتند. هر چه بیشتر سعی می‌کنند آنان را بیدار کنند و به راه بیندازند، خوابشان سنگین‌تر می‌شود. به طور کلی، اشاره به دشواری بیدار کردن افرادی است که در بی‌خبری و غفلت مانده‌اند.