شمارهٔ ۷۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان پیش که پا فرق کنیم از سر خویش
بودیم مدام طالب دلبر خویش
چون غنچه به شوق گرد سرگشتن او
در بیضه رساندهایم بال و پر خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به عشق و longing اشاره میکند و میگوید پیش از اینکه از خود واقعیاش فاصله بگیرد، همیشه در جستجوی معشوق بوده است. عشق او مانند یک غنچه است که به خاطر معشوق به دور او میچرخد و در تلاش است تا بال و پر خود را برای رسیدن به عشقش آماده کند.