شمارهٔ ۸ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند ز معشوق بمانی به حجاب
از خویش دمی برآی یعنی ز نقاب
شد هستی ما حجاب ما در ره عشق
خود پردهٔ خود شدیم چوم چشم حباب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگر چه مدت می‌خواهی با حجاب و پنهانی بمانی. او خواسته است که لحظه‌ای از خود فاصله بگیری و به عشق واقعی نزدیک شوی. همچنین اشاره می‌کند که وجود ما خود به یک حجاب در مسیر عشق تبدیل شده است، مانند پرده‌ای که خودمان برای خود ایجاد کرده‌ایم. در نهایت، شاعر با این تصویر به این نتیجه می‌رسد که تنها راه رسیدن به عشق، کنار گذاشتن پرده‌ها و محدودیت‌هاست.