شمارهٔ ۸۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از لاله و گل به رنگ و بوتر می‌بال
از هر چه نمو کند نکوتر می‌بال
چشم گریانم آبیار است تو را
ای داغ از این شکفته روتر می‌بال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار درباره عشق و زیبایی هستند. شاعر از لاله و گل که نماد زیبایی و طراوت‌اند، خوشنود است و به زیبایی‌های طبیعی اشاره می‌کند. همچنین، با ذکر چشمان اشکبارش، دلی پر از غم و فقدان را به تصویر می‌کشد و به عشق و داغی که در دل دارد، اشاره می‌کند. شاعر زیبایی را در میان درد و غم‌های خود جستجو می‌کند.