شمارهٔ ۹۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیوسته به دوران تو ای چرخ کهن
با اهل کمال هستی از بس دشمن
چون خامه که سر فرود آرد به دوات
محتاج سیه‌کاسه شوند اهل سخن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دوران و چرخ زمان اشاره دارد که با اهل کمال درگیری و دشمنی دارد. شاعر به تشبیه قلمی می‌پردازد که در دوات غوطه‌ور می‌شود و بیانگر این است که اهل علم و سخن به مشکلات و چالش‌ها دچار می‌شوند. در واقع، این ابیات نگاهی انتقادی به وضعیت اجتماعی و فرهنگی دارند و نشان‌دهنده سختی‌های افراد بااستعداد و هنرمند در مواجهه با ناهمواری‌های زمانه است.