غزل شمارهٔ ۵۲۱ کلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و ارزش والای سخن و هنر کلام اشاره دارد. شاعر می‌گوید که سخن از خورشید نیز بالاتر است و در بازار روز، شب وجود ندارد. او نارسایی‌ها را در سایه دیوار سخن می‌بیند و از این‌که هنر و خلاقیت هیچ تعویذی مثل کلام ندارد، سخن می‌گوید. همچنین، بیان می‌کند که در دنیای کلام تنها یاران و اهل فن به سخن علاقه‌مندند و دیگران کمتر به آن توجه می‌کنند. شاعر در نهایت به این نکته می‌رسد که در دریایی از حیرت و شگفتی غرق است و با این حال به ارزش سخن و هنر آن واقف است.