نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ - وله کلیم

کلیم / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

شهنشاها دکن یک کف زمین است

زمین‌داران او مانند انگشت

اگر با هم شوند انگشت‌ها جمع

به کوه دولتت نتوان زدن مشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف وضعیت زمین‌داران در دکن می‌پردازد و می‌گوید که اگر این زمین‌داران که به صورت مجزا هستند، با هم متحد شوند، می‌توانند قدرت و تأثیر بیشتری داشته باشند. در واقع، تشبیه شده‌اند به انگشتان یک دست که اگر به هم بپیوندند، قدرت را ایجاد می‌کنند و این اتحاد قادر است کوه‌های قدرت را نیز تحت تأثیر قرار دهد.