شمارهٔ ۳۴ - تاریخ فوت صادق خان کلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فقدان یک شخص بزرگ و فرهیخته سخن می‌گوید که مانند شمعی در دنیای تاریک روشنایی‌بخش بوده است. او که به مانند یک مرغ دست‌آموز به عالم بالا پرواز کرده، با مرگش اندوهی عمیق به جا گذاشته است. شاعر احساس غم و ناآوری خود را بیان کرده و نمی‌تواند باور کند که چنین شخصی دیگر در میان ما نیست. در نهایت، شاعر به ماتم و سوگ خود اشاره می‌کند و از درد جدایی سخن می‌گوید.