شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد
که او جزای بدیها به نیکوی سازد
در آن مقام که اسیبی از کسی رسدش
در آن بکوشد کورا بنا بنوا زد
از آن ، درخت چنین سایه دار و بارورست
که میوه بخشد آن را که سنگ اندازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع حسن و نیکوئی عمل در برابر بدی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر کسی به ما بدی کند، باید تلاش کنیم تا با نیکوئی پاسخ دهیم. او به این نکته تأکید می‌کند که درختی که میوه می‌دهد، حتی هنگامی که به آن سنگ پرتاب شود، نشان‌دهنده دستیابی به خوبی و پایداری است. این پیام نشان می‌دهد که باید در مواجهه با آسیب‌ها و دشمنی‌ها، با صبر و مهربانی عمل کنیم.