شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
فرستادم بتو شعری که با آن
حدیث جادوی بابل چه باشد؟
نفرمودی مبالاتی و انرا
برون از خشمکی محمل چه باشد؟
بیفرسدم چو یخ بر جا و گفتم
دوای اینچنین مشکل چه باشد؟
چو بی مقصود باز آمد رسولم
تو خود دانی که اندر دل چه باشد
حدیث برف چون بر یخ نوشتم
بجز افسردگی حاصل چه باشد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بیان احساسات و تفکرات خود پرداخته است. او شعری را به طرف مقابل می‌فرستد و از او توقع پاسخ دارد، اما در عوض با بی‌توجهی مواجه می‌شود. شاعر در درون خود دچار سردرگمی و ناامیدی است و به مشکلاتی که با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، اشاره دارد. در نهایت، او با احساس افسردگی و یأس از شرایطی که در آن قرار دارد، به نتیجه می‌رسد که وضعیتش جز ناامیدی و افسردگی چیز دیگری به بار نمی‌آورد.