شمارهٔ ۱۶۹ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چنان سزد که کسی را که رتبتی باشد
غم کسی بخورد کو ضعیف حال بود
ز کوه جاه خود از پایة نصاب افتاد
ز واجبات جهان چون ز کات مال بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت کمک به ضعفا و کسانی که در وضعیت دشواری قرار دارند، اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که شخصی با مقام و شأن بالا باید به کسانی که ضعیف و نیازمند هستند، توجه کند و غم آن‌ها را بخورد. در واقع، این شعر به نوعی دعوتی است به مسئولیت‌پذیری و همدلی با دیگران.