شمارهٔ ۱۷۴ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از ملامت دیگران به خاطر خدمت به محبوب خود دفاع می‌کند. او می‌گوید که اکنون نیازی به ثبات ندارد و به خاطر ضرورت، باید برود. شاعر احساس می‌کند که بخشش محبوبش، تعهدی برایش به وجود نیاورده و اگر تعهدی نبود، آمدن به جایی آسان‌تر بود. ضمن اینکه می‌گوید آمدن به آنجا فقط برای محبت است و اگر محبوب نیاید، هیچ جست‌وجویی از او نخواهد بود.