شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره سروری و بخل است. شاعر بیان می‌کند که سروری و فشار بر دیگران به نوعی زحمت برای خود فرد نیز هست و در حقیقت، نباید بر دیگران فشار آورد. او به موضوع ریش و ظاهر اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که نباید بر چیزهای بی‌اهمیت تأکید شود. در ادامه، شاعر به بخل و بدسلیقگی یادآوری می‌کند که باعث ناخوشایندی و نفرت دیگران می‌شود. در نهایت، او نتیجه می‌گیرد که رفتار و خوی بد که ناشی از بخل است، به هیچ وجه پسندیده نیست و باید از آن پرهیز شود.