شمارهٔ ۱۹۴ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
کاه وجو خواستم ز تو من خر
زانکه این هر دو بد مرا در خور
چون ندادی بران مزیدی نیست
جو فدای تو باد وکه بر سر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر درخواست شاعر از محبوبش است. او خواهان کاه و جو است، زیرا هر دو برایش ضروری‌اند. اما چون محبوبش چیزی به او نداده، شاعر احساس می‌کند که دیگر نیازی به آنها ندارد و جو را فدای محبوبش می‌کند. این ابراز احساسات نشان‌دهنده علاقه و فدای شاعر برای محبوبش است.