شمارهٔ ۱۹۶ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به فکر عذاب‌های سختی که در دوزخ وجود دارد می‌افتد و آنها را با مشکلات زندگی روزمره‌اش در سپاهان مقایسه می‌کند. او به نوعی از رنج‌های اقتصادی، نگرانی از دزدی و خطرات دیگر اشاره می‌کند و حتی دوزخ را به عنوان وطن خود تصور می‌کند. در نهایت، او از بی‌پولی و سختی‌های زندگی شکایت می‌کند، به طوری که برای خرید هیزم هم با مشکل مواجه است.