شمارهٔ ۲۳۳ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بنا میزد دلی چون شیر دارم
زبانی بر سخن‌ها چیر دارم
تو پنداری به دقت جنگ و کوشش
دلی از زندگانی سیر دارم
ز زخم خنجر و زوبین و ناوک
تنی بسته به صد کفشیر دارم
به نامردی ندارم هر چه دارم
به زخم بازو و شمشیر دارم
بپرهیزد ز زخم او اگر من
زبان خویش پیش شیر دارم
سری کز آسمان بر می فرازم
چرا از بهر دو نان زیر دارم؟
ندارم مردمی زین مردمان چشم
که گر این چشم دارم دیر دارم
ز دانش کیسه بر اقبال دوزند
من از وی مایة ادبیر دارم
ز چندین گفته‌های نغز حاصل
مرا گویی چه داری؟.... دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات و ویژگی‌های درونی شاعر می‌پردازد. او از دلش می‌گوید که به قدرت و شجاعت شبیه شیر است و بر سخن خود تسلط دارد. او به شدت از زخم‌هایی که زندگی بر او وارد کرده، شکایت می‌کند، اما در عین حال به خودافتادگی نسبت به مردانگی و شجاعتش اشاره می‌کند. همچنین بیان می‌کند که به خاطر مشکلات زندگی، گاهی از زندگی سیر شده و در تلاش برای رسیدن به اهدافش است، با این وجود از دانش و ادب خود دفاع می‌کند و به آن افتخار دارد. شاعر در انتها از دیگران خواسته می‌شود که از درون او آگاه شوند و ارزش‌های او را بشناسند.