شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
زبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
اگر کنم نه ز تقصیر ، از اضطرار کنم
عطای شعر چو از تو جفا و جور بود
ضرورتست که خاموشی اختیار کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به ناچار از مدح بزرگواران دست می‌کشد. او می‌گوید اگر در این کار کوتاهی کند، به خاطر ضرورت و اضطرار است. چون اگر شعر درباره آنها به بدی و ظلم باشد، بهتر است سکوت کند.