شمارهٔ ۲۶ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از نادانی و احمق‌بودن برخی افراد اشاره دارد. شاعر به طعنه می‌گوید که اگر کسی احمق باشد، مردم او را به مغز خر تشبیه می‌کنند. او همچنین به مجد قزوینی اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها یک مغز وجود ندارد، بلکه مغز و سر هر دو تحت تأثیر احمق‌های دیگر هستند. در ادامه، به خری که مغز ندارد نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که مثل خری که خران نری را خورده، بعضی افراد هم با سایر احمق‌ها در ارتباط‌اند و از آن‌ها تأثیر می‌پذیرند. در پایان، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که پیام یا هدیه‌ای از این افراد نمی‌فرستد، جز این که این حکایت را در موردشان بیان کند.