شمارهٔ ۲۷۴ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از زندگی ناخوشایند و دل پریشانش شکایت می‌کند. او احساس می‌کند که مشکلات زندگی به شدت بر او تأثیر گذاشته‌اند و دلش مانند تیرکشی پر از زخم است. هیچ نشانه‌ای از آرامش و راحتی در زندگی‌اش نمی‌بیند و از خوشحالی بی‌خبر است. همچنین، از افرادی که دلشکسته‌اش را متوجه نمی‌شوند، ناخشنود است و به نوعی عفو را طلب می‌کند.