شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به چهار حالت انسانی اشاره می‌کند که شامل زندگی، مرگ، گور و رستاخیز است. او توضیح می‌دهد که انسان‌ها در زندگی دچار مشکلات و رنج‌های زیادی هستند و حتی در مرگ و پس از آن نیز با وحشت و هول روبه‌رو خواهند شد. به نظر می‌رسد که این حالات موجب غم و پشیمانی در زندگی انسان‌ها می‌شود و در نهایت هیچ‌یک از این وضعیت‌ها به شادی و آرامش نمی‌انجامد. شاعر معتقد است که در میان این انواع بلایا، عقل و آگاهی دانایان به انسان کمک نمی‌کند و زندگی در نهایت مملو از درد و سختی است.