شمارهٔ ۴۷ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که به دنبال مشروبات الکلی و لذت‌های دنیوی هستند و در عوض ارزش‌های اخلاقی را فراموش می‌کنند. شاعر همچنین به کسانی اشاره می‌کند که برای جلب توجه و ثروت، خود را به زینت‌های ظاهری می‌آرایند، در حالی که در واقعیت در بند شکم و هوس‌های دنیوی اسیر هستند. در نهایت، شعر تأکید می‌کند که چنین افرادی به نوعی از شکر و خوشی روحی بی‌بهره‌اند.