شمارهٔ ۷۲ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ زیبایی و قدرت نامی است که در دل و جان انسان تأثیر می‌گذارد. شاعر به نامی اشاره می‌کند که موجب شادمانی و تسکین دل‌ها می‌شود. او می‌گوید که هر کسی که به یاد این نام بیفتد، غم دنیا از خاطرش می‌رود و هر نفس که به زبان می‌آید، لذتی خاص دارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که وقتی نام این شخص یا مفهوم به یاد آورده شود، همه چیز تحت تأثیر آن نام قرار می‌گیرد و وجود واقعی انسان را فراموش می‌کند.