شمارهٔ ۷۷ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف ظلم و خونریزی پرداخته است. شاعر از زیبایی و شجاعت لاله که نماد خون و رنج است، سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که این زیبایی در مقابل ظلم و ستم همچون جامه‌ای سرخ نمایان است. او به شب‌هایی اشاره دارد که بر بستر ظلم و جنایت، افرادی با وضعیتی دلخراش خوابیده‌اند. به طور کلی، شعر تصویری از درد و رنج ناشی از ظلم و جنگ را ترسیم می‌کند.