نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خواجه از بخل در مسلمانی

اعتقادی برای خود بنهاد

روزه گوید بهین طاعاتست

وز زکاتش همی نیاید یاد

من بگویم که بر کجا باشد

این چنین اعتقاد را بنیاد

اندرین هیچ می نباید خورد

وندران چیزکی بباید داد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

خواجه در این شعر به بخل و اعتقادی که از آن ناشی می‌شود اشاره می‌کند. او می‌گوید که روزه بهترین عبادت است و از زکات یاد نمی‌کند. شاعر از این باور انتقاد می‌کند و می‌پرسد که چنین اعتقادی از کجا نشأت می‌گیرد. او بر این باور است که آدم نباید تنها به خوردن و داشتن مال بپردازد و باید به بخشش و کمک به دیگران نیز توجه کند.