شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف ویژگی‌های خاصی از یک شخص یا مقام (خواجه) می‌پردازد. شاعر از ابری تشبیه می‌کند که در واقع، دستش به گونه‌ای است که تنها برخی از آن بهره‌مند می‌شوند و دیگران به نوعی آسیب می‌بینند. این ابر به جای این که برکات و رحمتی به ارمغان آورد، سایه‌ای بزرگ بر دنیا می‌افکند و مانع از تابش نور آفتاب می‌شود. به طور کلی، این متن انتقادی است از کسانی که قدرت و موقعیت خود را به ضرر دیگران استفاده می‌کنند.