شمارهٔ ۲۶ - ایضاً له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / ملحقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
هر خردمند که او را درم و سیم بود
خویشتن خوش بخورد یا نه ، نگاهش دارد
بدگر کس ندهد برطمع سود که او
می خورد فارغ و این خیره قفا میخارد
عمر از آن در طرب و ناز گذارد نرگس
که زرو سیم خود از چشم فرو نگذارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که هر فرد خردمند باید به دارایی‌های خود توجه کند و از آن‌ها بهره‌برداری کند. اگر او در ثروت و کامیابی باشد، باید مراقب باشد که آن را با دیگران تقسیم نکند، زیرا ممکن است دیگران به طمع بیفتند. عمر باید در شادی و لذت زندگی سپری شود و نباید اجازه دهد که ثروت او از دیدش دور بماند. در نهایت، به معنای اهمیت لذت بردن از زندگی و مراقبت از داشته‌ها است.