شمارهٔ ۱۱۱ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که رخ لاله خوش و خندانست
چشم تر نرگس اندر و حیرانست
رویی که بچشم می در آید اینست
چشمی که بروی می در آید انست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و شگفتی چهره‌ی لاله اشاره می‌کند که چقدر دلربا و خندان است. در کنار آن، چشم نرگس هم به خاطر این زیبایی حیرت‌زده و شگفت‌زده است. شاعر به تصویری از زیبایی روی لاله می‌پردازد که مانند نوری درخشان به چشم می‌آید و برعکس، چشمی که آن را می‌بیند نیز به زیبایی آن خو گرفته و جذبش شده است.