شمارهٔ ۱۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از حال و هوای عید می‌گوید. او هرچند عید فرا رسیده اما در درونش درد و غم وجود دارد که بیشتر از قبل احساس می‌شود. زیبایی عید به خاطر یاد کسی است که در دلش جای دارد و او نمی‌تواند از این غم فرار کند. در نهایت، او به این فکر می‌کند که برای دیگران این عید چه معنایی دارد و خود را در میان شادی دیگران متحیر می‌بیند.